Hepinize selamlar. Bugün sizlere J.D. Salinger'ın yazdığı "Çavdar Tarlasında Çocuklar" isimli kitabını inceliyorum. Umarım bu incelememden memnun kalırsınız.
Ne anlatıyor?Holden Caulfield, ergenlik dönemlerini yaşayan liseli genç bir çocuktur. Eski okullarından sürekli kovulan bu çocuk güncel olarak okuduğu Pencey isimli okuldan da atılınca bu durumu ailesine nasıl söyleyeceği üzerine
kendi içinde derin münakaşalara girer. Okuldan ayrıldıktan sonra ise elindeki parayla çeşitli yerlere gider, oralarda vakit geçirir ve kendi benliğini bulma yolculuğuna çıkar.
Benim düşüncelerim neler?
İlk başta "Franny ve Zooey" gibi bende hayal kırıklığı yaratan "Çavdar Tarlasında Çocuklar"ın son 100 sayfasında kendini toparladığını söyleyebiliriz. Ergenlik çağının gelgitlerini yaşayan, kendi içindeki tutarsızlıklarıyla yol alan Caulfield burjuva sınıfından olmasına karşılık oldukça kaba ve mutsuzdur. Küçük kardeşini lösemiden ötürü kaybetmiştir ve hala bunun acısını içinde bir yerlerde yaşamaktadır, atlatamamıştır. Yatılı okullarda kalan Caulfield, kötü ve sadece kendini düşünen insanlarla beraber olmaktan ötürü hayata karşı karamsar bir bakış açısı geliştirmiştir. Bu yüzden saf iyilikten olan çocukları ve dini öğretilerle kendilerini arındıran rahibelere karşı farklı bir yakınlık duyar.
Cinsellik gibi insani dürtülere erken yaşlarda maruz kalır ama bunların gerçek mutluluğu getirmediğinin farkındadır. Ne olacağını bilmeyen, kendini bulmaya çalışan ve burjuva sınıfının yarattığı yapmacık düzenden kurtulmaya çalışan Caulfield'ın yaşadıklarını ve hesaplaşmasını okuyoruz.
Bilinç akışıyla yazılmış bu roman, ilk başlarda beni pek kendine çekmedi. Sürekli argolarla bezenmiş bir dil ve bir şey ifade etmeyen olaylarla sanki bomboş bir kitap okuyormuşum gibi hissettirdi. Belki ana karakterin yaşı ve kaldığı yurt ortamından dolayı böyle bir dil tercih edilmiş olsa da asla bir okuma zevki yaşatmıyor ve okuru kendinden uzaklaştırıyor. Neyse ki son 100 sayfada biraz daha yorum yapmaya müsait bir şekilde ilerleyen olay örgüsü dildeki olumsuzluğu azıcık da olsa telafi edebiliyor. Ergenliğin çalkantılı duygu durumlarını gözlemlediğimiz ve yapmacık insanlarla dolu bu dünyada kendine yer bulmaya çalışan bir çocuğun içsel monologlarını okuyoruz.
Beni çok etkileyen bir kitap olmadı açıkçası. Edebi bir zevk hissedemedim. Ama yine de anlatılmak istenen mesaj ve duygu durumları okura güzel bir şekilde aksettirildiği için;
Bu kitaba puanım: 6/10
Siz "Çavdar Tarlasında Çocuklar"ı okudunuz mu? Sizin düşünceleriniz neler? İncelememi okuduğunuz için teşekkür ederim, kendinize çok dikkat edin sağlıcakla kalın.
Alıntılar
"Bazı şeyler olduğu gibi kalmalı. Elinizde olsa da, onları büyük cam vitrinlere koyup oldukları gibi kalmalarını sağlayabilseniz. Biliyorum, olanaksız bir şey bu, ama yine de pek fena olmazdı."
Kitabın abartıldığını düşünenlerdenim. İlk başlarda mızmızlığını sevdim ergenin, ilgiyle dinledim ama fazla gelmeye başladı devam ettikçe, sıkıldım ve iyi kitapmış diyemedim.
YanıtlaSilBende de tam tersi oldu. İlk başlarda sıksa da sonlara doğru bilinç akışının daha iyi aksettirildiğini düşünüyorum. Ama ben de abartıldığı konusuna katılıyorum, benim için hayal kırıklığıydı biraz da. Ama yine de kötü olduğunu söyleyemem.
SilBen de de benzer fikirler oluşturmuştu. Emeğine sağlık :))
YanıtlaSilTeşekkür ederim. :))
SilMerhabalar.
YanıtlaSilBu kitabın adını duydum ama, maalesef okuma fırsat ve imkanını bulamadım. Ancak, sizin eleştirilerinizin ışığı altında ilk fırsatta bu kitabı okamamız gerektiğini anladım. Çok teşekkür ederim efendim. Kaleminize, emeğinize ve gönlünüze sağlıklar dilerim.
Selam ve saygılarımla.
İlk fırsatta okumasanız da olur. :)) Ama merakınızı geçirmek için şans verebilirsiniz. Benden de saygılar.
Siltürkiyede olsaydıııı burçak tarlası olurduuu :)
YanıtlaSilAklıma gelmemişti ama kesinlikle böyle olurdu. Yine güldürdün beni deeps. İyi ki varsın. :D <3
SilFacebook'taki bir kitap grubundaki olumsuz bir yorumdan dolayı önyargılıydım ama kitabı elime alınca kahkahalar attığım oldu. En çok güldüğüm kitap diyebilirim. Öyle ahım şahım bir eser olmayabilir fakat gerçekten hoşuma gitti.
YanıtlaSil